Met grote stappen rende Team leader Nikki Heat van langs het drukke strand. Vooruit rende een ander figuur en het leek verdacht vele op een achtervolging. 'Verdomme' mompelde Nikki terwijl er zweet op haar voorhoofd parelde. Nikki Heat haatte achtervolgingen niet zo zeer maar het was vooral het feit dat het nu erg warm was, aldachten de strandgasten daar anders over. De ASIO-agente zette opnieuw een sprint aan maar er was plotsseling een civillian voor haar en met volle vaard liep Nikki tegen haar aan. Ze keek om zich heen maar de zwarte jas van de verdachte was verdwenen dus zou daar zou ze toch niet meer achteraan kunnen. 'Sorry' zei Nikki tegen de burger en glimlachte terwijl ze haar hand uitstak om hara overeind te helpen.

~Lexie~

Lyra deed haar zonnebril op en liep door de mensenmassa. Ze was de drukten niet echt gewend, haar oom was op zakenreis naar Canada en had haar een weekendje weg kado gegeven naar Bondi Beach. Opeens botsten er een vrouw op haar, ze struikelde over haar voeten en zat daar op de grond. Ze keek even omhoog en pakten de hand van de vrouw. ‘’Maakt niet uit, ik letten ook niet op.’’ sprak ze kalm en veegde haar haar uit haar gezicht.


-Sorry ik weet ff niets en het is -10 tot 5 graden buiten. ;')

Ik weet dat t koud is maar k had zin om t hiet warm te laten zijn. hopelijk vind je t niet erg.

‘’Maakt niet uit, ik letten ook niet op.’’ zei de burger terwijl ze Nikki hand beet pkte en de spie haar overeind hielp. Heat glimlachte naar haar en zei 'Ik ben Nikki.' ze glimlachte vriendelijk naar het meisje dat haar vaag bekend voorkwam, was zij niet de dochter van (naam oom van Lyra)? Nee, het nichtje, verbeterde Nikki zichzelf alweer in gedachten. Het meisje was erg evranderd sinds enkele jaren geleden toen (naam oom van Lyra) neergschoten was, ze had haar toen weleens gezien als het meisje bij het berd van hara oom zat en Nikki ook ergens in de buurt was want zij was in die tijd aangesteld als beveiliging van hem.

~Faalpost~

Ehm ik weet ff geen naam. Ehm dan maar David.

''Ik ben Nikki.'' sprak de vrouw, Lyra keek haar even aan. Ze herkende haar vaag, maar ze wist niet waarvan. ''Lyra, Lyra Harrison.'' sprak ze en bedacht even waar ze haar van herkende.. het was iets met haar oom. ''Ik herken je ergens van, maar ik heb even geen idee waarvan.'' Ze keek Nikki aan in haar ogen en haalde ondertussen een hand door haar bruine haar.

sorry het is een beetje kort

Edit:
let op het aantal regels!
Mvg,
Hunt

''Lyra, Lyra Harrison.'' sprak Lyra en Nikki glimlachte 'Aangenaam'. ''Ik herken je ergens van, maar ik heb even geen idee waarvan.'' sprak het nichtje van Nikki's oude partner alweer en Nikki glimlachte, ze herrinerde haar dus nog, ondanks dat Nikki Heat was verteld zo min mogelijk op te vallen, ze lette goed op en had een scherp geheugen, echte spionnen trekjes. 'Zullen we ergens gaan zitten?' Nikki begon alvast te lopen langs het strand, het trappetje op, de weg oversteken en vervolgens de hoek om naar een vrij onbekend en rustig cafétje. 'Tjingelinge' deed het belletje toen Nikki de deur openduwde en vervolgens helemaal achterin het café op een bankje helemaal achterin ging zitten en met haar elebogen op de tafel leunde, wachtend tot Lyra tegenover haar kwam zitten.

~Ik heb maar gedaan dat Lyra gewoon mee liep hopelijk vind je t niet erg.

''Aangenaamd'' sprak de vrouw en keek haar met een glimlach aan. Lyra zag de vrouw even nadenken en dacht zelf ook even na. Waar herkenden ze die vrouw toch van? 'Zullen we ergens gaan zitten?' vroeg de vrouw en begon alvast te lopen langs het strand, het trappetje op, de weg oversteken en vervolgens de hoek om naar een vrij onbekend en rustig cafétje. Lyra knikten en liep mee. Wat kon het kwaad? Ze herkende de vrouw ergens van. De vrouw ging helemaal achter in het café zitten en wachten totdat Lyra ging zitten. Lyra nam plaats tegen over de vrouw en keek haar aan met een kalme blik. Lyra begon de vrouw wat meer te herkenen. Ze had iets te maken met het oude werk van haar oom, maar er was Lyra verteld hierover met niemand te praten. Hoe moest ze nou zeggen waarvan ze haar herkende? O ja! Van het ziekenhuis. ''Bent u niet de vrouw die ook in het ziekenhuis was met mijn oom?''

Lyra kwam tegenover haar zitten en keek nikki met een kalme blik aan. ''Bent u niet de vrouw die ook in het ziekenhuis was met mijn oom?'' vroeg ze en een glimlach sierde Nikki's lippen. 'Ja.' antwoorde ze rustig en met een lichtjes gedempte toon. 'Nikki.' ze glimlachte 'Nikki Heat. Leuk je weer te zien.' ze herrinerde zich nog toen Lyra jonger was een jaar of 14, 15 of 16, toch? Ze wist het niet meer precies maar ze was nu een echtye jongedame. 'Ik heb altijd samen met je David, je oom, gewerkt. Sinds ik bij de ASIO kwam.' ze praatte zacht en wist ook dat Lyra de term ADIO niet eens zou begrijpen, tenminste als David zich tegenover zijn nichtje aan de voorschriften had gehouden.

Ja.' antwoorde de vrouw rustig en met een lichtjes gedempte toon. 'Nikki.' ze glimlachte 'Nikki Heat. Leuk je weer te zien.' Lyra glimlachten vriendelijk en keek eventjes achterom toen iemand binnen kwam lopen. 'Ik heb altijd samen met je David, je oom, gewerkt. Sinds ik bij de ASIO kwam.'' Sprak Nikki zachtjes. Lyra wist zelf ook wel waarom ze zo zachtjes praten, eigenlijk had haar oom niets tegen haar mogen zeggen. Maar haar oom was als een vader voor haar en ze hadden geen geheimen voor elkaar. ''Oké, dan ben jij vast degenen waarover mijn oom zegt dat je erg aardig bent.'' sprak ze zachtjes. Haar oom vertelde nooit dingen over zijn missies, maar wel over zijn collega's. ''Hij vind het nog steeds best wel erg dat hij het niet meer aankan.'' Haar oom had sinds dat ongeluk er geen kracht meer voor, hij leerde nu de nieuwe agenten het kantoorgedeelte aan en af en toe deed hij ook nog een missie.