Live or Die? The choice is yours...
 
IndexIndex  PortalPortal  FAQFAQ  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 We're on the wrong side of heaven, but on the righteous side of hell

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Hunter
Awesome Miss G
avatar

Aantal berichten : 1326

Character sheet
Leeftijd: x 21 jaar x
Lifestyle: Assassin
Partner: x Honest to God I'll break your heart, tear you to pieces and rip you apart... x

BerichtOnderwerp: We're on the wrong side of heaven, but on the righteous side of hell   za okt 27, 2018 12:03 pm

Waarom was hij komen lopen, hij had gemakkelijk zijn auto kunnen pakken. Natuurlijk zou dit duidelijk aangeven dat hij ergens arriveerde maar het leek hem niet gepast. Bovendien wilde hij dat zijn geest zich iets ontspande en hij wist dat de enige manier was waarop hij dat kon laten gebeuren was door zijn geest te laten dwalen. Natuurlijk niet letterlijk maar bij wijs van spreken, het was simpel gewoon een staat van afwezigheid die hij achter het stuur niet zou moeten ingaan. Niet dat hij een slechte chauffeur was maar meer omdat hij geen zin had in onnodige ongelukken. Geplande ongelukken hadden er de laatste maanden genoeg plaatsgevonden, hoewel niemand kon bewijzen dat hij er iets mee te maken had. Vreemdgenoeg was hij erachter gekomen dat hij behoorlijk wat had om over na te denken, wellicht wel iets  teveel maar dat maakte voor iemand zoals hem niet veel uit. Hij was zo onderhand gewend dat zijn hersenen op hoge toeren liepen en ook eigenlijk niks anders deden. De laatste maanden waren een lichtelijke waas moest hij toegeven, iets wat waarschijnlijk het resultaat van alcohol was.

Voor hij het besefte was hij tot stilstand gekomen, recht tegenover zijn eindbestemming. Had hij zin in deze confrontatie? Niet echt, maar het was de enige keus die hij momenteel had. Hij kon onmogelijk voor eeuwig op zijn tenen kunnen blijven lopen en het aanbod wat hij had gekregen was zijn weg uit. Zijn ogen gleden langs het gebouw waar hij voor stond en hij haalde even  diep adem. Voor een fractie van een seconde schoten de woorden van Kate weer door zijn hoofd. ''Freedom and safety always come at a price.'' Hij zuchtte even en schudde zijn hoofd, hoe die meid ooit zo goed was geworden in het uitgeven van wijsheden wist hij niet, maar er was een ding waar hij zeker van was. Alleen een dwaas zou haar woorden negeren. Ze mocht dan wel niet zoals hem zijn en in het midden staan van een eeuwig bloefbad, ze was de intelligentie van beide werelden. Hij zou zich altijd afvragen waarom een vrouw zoals zij onderdeel was van een wereld waar ze niet in leek te passen. Langzaam kropen zijn mondhoeken op voor zijn gezicht terugviel in een kalmte die hem had getekend.

Hij zag dat de voordeur open was en dat betekende dat hij zo ver mogelijk door kon naar zijn doel. Hij wist de chaos die hij hoogstwaarschijnlijk ging veroorzaken, maar iets in hem gebruikte dat als drijfveer om verder te gaan. Provocatie was iets waar hij niet gauw aan toegaf maar zodra je aan de uitdelende kant stond was het genot ervan in te zien. Met elke pas die hij nam hoorde hij zijn voetstappen achter zich aan, alsof hij gevolgd werd door een schaduw van zichzelf. Een schaduw die hem het liefst tegen hield, wetend het risico dat hij nam. Hij kon zonder het te weten in een valstrik lopen en dat zou het eind van zijn leven betekenen. Toch ging hij door en met elke pas die hij nam kwam hij dichter bij een conflict dat hij niet eens meer ging ontwijken. Vroeg of laat zouden hun paden weer kruizen, waarom zou hij de moeite doen om het te proberen te vermijden. Hij had de keus zelf gemaakt en zoals iedereen hem altijd had verteld. Je kunt niet voor eeuwig vluchten voor de consequenties van je keuzes.

Zijn hand bewoog zich naar de deurbel om deze in te drukken en vervolgens even met een lichte frons naar het volgende geluid te luisteren. Hij stak zijn handen in zijn zakken en dacht opnieuw na over het aanbod wat er op tafel lag. Hij wist dat de taak voor handen geen gemakkelijk was. Het was een taak waarbij zelfs beide partijen aan de verliezende kant konden staan tegelijkertijd. Maar wat was het leven zonder risico's? En hoewel dat hetgeen was dat hij zichzelf wijs bleef maken, zou het tegendeel altijd aan hem knagen. Samenwerken met je mogelijk ergste vijand droeg wel zijn eigen unieke kick met zich mee. Geen van beide kanten konden elkaar vertrouwen maar hadden uiteindelijk toch geen keus. Hij vroeg zich ten zeerste af hoe zij dat ooit gingen volbrengen.

Zodra de deur openging liep hij naar binnen zonder te kijken wie hem opendeed. Hij besteedde niet eens aandacht aan degene die aan de andere kant van de deur stond. ''Portillo, tijd om uit je holletje te komen.'' Sprak hij duidelijk, wetend dat het geluid van zijn stem de spanjaard gemakkelijk zou bereiken. ''Of was het Rider? Acht wat maakt het mij momenteel nog uit.'' Vervolgde hij met een lichte grijns rond zijn lippen. Eenmaal in de, naar wat hij vermoedde, woonkamer aangekomen bleef hij staan en observeerde zijn omgeving. Zijn ogen vielen op een kat die vanaf de armleuning van de bank nieuwsgierig naar hem stond te kijken. Langzaam bewoog hij zijn hand in de richting van het diertje en streek deze over haar kop terwijl hij de komst van het huishouden afwachtte.
''Rider is de naam en het zal je een hoop moeten gaan uitmaken. Voorlopig zit je ermee opgescheept.'' Hoorde hij het antwoord van de tamelijk jonge spion voor hij langzaam opkeek en zijn  schouders ophaalde. ''Het laatste wat ik hoorde was dat mijn hulp nodig was. Ik kan altijd nog kiezen om weer te vertrekken.'' Was zijn koude antwoord voor hij de jongen aankeek. Hij wist zelf heel goed dat hij niet zomaar zou weglopen, dit aanbod was simpelweg veel te aantrekkelijk om te laten schieten. Toch kon hij het niet laten om even aan de riem te trekken. ''Dat is wat Adelyn denkt, ik ben het nog altijd niet met haar eens daarover.'' Klonk het antwoord van de jonge spanjaard weer en dat deed de rus fronsen. Was dat hoogmoed die hij hoorde of onwetendheid? ''Je bent je ervan bewust wie je doelwit is correct?'' Vroeg hij kalm, zich enkel focussend op de spion aan de andere kant van de kamer. ''Maar mocht dat niet het geval zijn zal ik je geheugen opfrissen. Ygor Mlavic is niet iemand die je zo hoogmoedig zou moeten onderschatten. Als het door een persoon had kunnen worden gedaan, denk je dan niet dat het allang gebeurt zou zijn?'' Ging hij ongestoord maar bijna kil verder. Hij had zichzelf kunnen weerhouden om bitten te klinken gezien dat zou verraden dat hij zelf al eens had gefaald. Hij zag Alex diep inademen voor deze zuchtte en hem aanstaarde. ''Dat betekent niet dat ik ooit bij het belachelijke, dan wel niet suïcidale, idee zou komen om een monster zoals jou in de mix te gooien.'' Dit deed Hunter zijn mondhoeken langzaam omhoog komen terwijl hij een wenkbrauw optrok. Het was zonde dat de jongen tegenover hem geen flauw idee had wat er werkelijk op tafel gelegd was. En als hij dat wel had hield hij dat verwonderend makkelijk verborgen voor hem. ''Helaas is de keus niet aan jou in dit geval nietwaar?'' Was zijn volgende antwoord voor hij opnieuw rondkeek en enige andere aanwezigheden aandacht schonk.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
http://liveordie.actieforum.com
 
We're on the wrong side of heaven, but on the righteous side of hell
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Mousery Mice Heaven

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Live Or Die :: Civilian Zone :: Sydney-
Ga naar: